Apuntes de Nomenclatura
Para hallar las fórmulas mínimas de
manera más fácil utilizamos los números de oxidación. La suma algebraica de los
números de oxidación debe dar como resultado 0.
Por ejemplo:
Nº de oxidación Na=+1
Nº de oxidación O= -2
Si
un elemento tiene dos números de oxidación, el elemento que no es oxígeno de la
sustancia formada lleva un sufijo que será –oso si el número de oxidación es el
menor, e –ico si el número de oxidación es el menor.
Sustancias
Óxido básico
Nomenclaturas
|
Mínima
|
Tradicional
|
Stock o Iupac
|
Estequimétrica
|
|
FeO
|
Óxido ferroso
|
Óxido de hierro (II)
|
Monóxido de hierro
|
|
Fe2O3
|
Óxido férrico
|
Óxido de hierro (III)
|
Trióxido de dihierro
|
|
Cu2O
|
Óxido cobroso
|
Óxido de cobre (I)
|
Monóxido de dicobre
|
|
PbO2
|
Óxido plúmbico
|
Óxido de plomo (IV)
|
Dióxido de plomo
|
|
HgO
|
Óxido mercúrico
|
Óxido de mercurio (II)
|
Óxido de mercurio
|
|
NiO
|
Óxido niqueloso
|
Óxido de Níquel (II)
|
Monóxido de níquel
|
Óxido ácido
|
|
Elemento no metal + Oxígeno
|
|
No se usa nomenclatura
tradicional.
|
Mínima
|
Estequiométrica
|
IUPAC
|
|
SO3
|
Trióxido de azufre
|
Óxido de azufre (VI)
|
|
SO2
|
Dióxido de azufre
|
Óxido de azufre (IV)
|
|
N2O5
|
Pentóxido de dinitrógeno
|
Óxido de nitrógeno (V)
|
|
Cl2O7
|
Heptóxido de dicloro
|
Óxido de cloro (VII)
|
Hidróxidos
El oxígeno y el hidrógeno
forman un anión hidróxido y este anión se une a un elemento metálico.
|
|
Imagínense
los puntitos, xq no los puedo dibujar
|
|
Na+ [
O H]-
|
Mínima
|
Tradicional
|
IUPAC
|
|
Fe (OH)2
|
Hidróxido ferroso
|
Hidróxido de hierro (II)
|
|
Fe (OH)3
|
Hidróxido férrico
|
Hidróxido de hierro (III)
|
|
CuOH
|
Hidróxido cuproso
|
Hidróxido de cobre (I)
|
|
Au (OH)3
|
Hidróxido áurico
|
Hidróxido de oro (III)
|
Ácidos
Los ácidos tienen un No
metal, hidrógeno y pueden o no tener oxígeno. Si tienen, se trata de un
oxoácido y si no de un hidrácido.
Hidrácidos
|
|
Elemento no metal + Hidrógeno
|
|
El elemento no metal es
generalmente un halógeno (grupo 17). En este caso el no metal lleva el número
de oxidación negativo.
Son sustancias gaseosas, y
sólo funcionan como hidrácidos en solución acuosa porque en agua se desprende
del hidrógeno.
|
Mínima
|
Gas
|
Sol. Acuosa trad
|
Sol acuosa IUPAC
|
|
HF
|
Fluoruro de hidrógeno
|
Ácido fluorhídrico
|
Sol. acuosa de fluoruro
de Hidrogeno
|
|
HCl
|
Cloruro de hidrógeno
|
Ácido clorhídrico
|
Sol. Acuosa de cloruro de
Hidrógeno
|
|
HBr
|
Bromuro de hidrógeno
|
Ácido bromhídrico
|
Sol. Acuosa de bromuro de
Hidróg.
|
|
HI
|
Ioduro de hidrógeno
|
Ácido iodhídrico
|
Sol. Acuosa de ioduro de
hidrógeno
|
|
H2S
|
Sulfuro de hidrógeno
|
Ácido sulfhídrico
|
Sol. Acuosa de sulfuro de
hidrógeno
|
Oxoácidos
|
Mínima
|
Tradicional
|
Stock o IUPAC
|
|
H2SO3
|
Ácido sulfuroso
|
Sulfato (IV) de Hidrógeno
|
|
H2SO4
|
Ácido sulfúrico
|
Sulfato (VI) de Hidrógeno
|
|
HNO3
|
Ácido nítrico
|
Nitrato (V) de Hidrógeno
|
|
HNO2
|
Ácido nitroso
|
Nitrato (III) de
Hidrógeno
|
Los elementos con cuatro
números de oxidación positivos y que forman oxoácidos (Cl, Br, I) forman los
siguientes oxoácidos:
Con nº de
oxidación=+1à ácido hipocloroso, hipobromoso, hipoiodoso
Con nº de
oxidación=+3à ácido cloroso, bromoso, iodoso
Con nº de
oxidación=+5à ácido clórico, brómico, iódico
Con nº de
oxidación=+7à ácido perclórico, perbrómico, periódico
Oxoácidos del Fósforo y del Arsénico:
Cuando el fósforo actúa con nº de oxidación +3, puede formar dos
oxoácidos:
-
HPO2 à metafosforoso
-
H3PO3
à ortofosforoso
Cuando actúa con número de
oxidación +5, puede formar:
-
HPO3 à metafosfórico
-
H3PO4 à ortofosfórico
Al calentar ortofosforoso o
el ortofosfórico, las moléculas de dicha sustancia se unen de a dos, pero esta
nueva molécula formada pierde una molécula de agua.
Al calentarlos, se forman
dos nuevos oxoácidos:
-
H4P2O5
à pirofosforoso
-
H4P2O7
à pirofosfórico
Cuando decimos simplemente
“Fosfórico” o “Fosforoso” nos referimos a los ortoácidos. Para IUPAC se usan
los mismos prefijos, por ejemplo, metafosfato (V) de Hidrógeno (HPO3).
Oxoácidos del
silicio
El silicio forma:
-
H2SiO3
à (meta)silícico
-
H4SiO4 à (orto)silícico
El ortoácido tiene un
oxígeno más que el metaácido.
Sales
|
|
Óxido ácido + óxido básico
|
|
Se pueden dividir en oxosales,
o en sales binarias.
Sales binarias
Tradicional
|
Mínima
|
IUPAC
|
|
Cloruro cúprico
|
CuCl2
|
Cloruro de cobre (II)
|
|
Bromuro de aluminio
|
AlBr3
|
Bromuro de aluminio
|
|
Ioduro ferroso
|
FeI2
|
Ioduro de hierro (II)
|
|
Sulfuro niquílico
|
Ni2S3
|
Sulfuro de níquel (III)
|
Las sales binarias se
reconocen por el prefijo –uro, que se le agrega al elemento no metálico que
conforma la sustancia.
Estas sustancias son
sólidas a temperatura ambiente. Si el elemento metálico pertenece al bloque
de los elementos de transición, las
sustancias tienen color. (Por ejemplo, el cloruro cúprico es verde).
Oxosales
Tradicional
|
Mínima
|
IUPAC
|
|
Sulfato cuproso
|
Cu2SO4
|
Sulfato (VI) de cobre (I)
|
|
Nitrito de magnesio
|
Mg (NO2)2
|
Nitrato (III) de magnesio
|
|
Hipoclorito de sodio
|
NaClO
|
Clorato (I) de sodio
|
|
Bromato plúmbico
|
Pb (NO3)
|
Bromato (V) de plomo (IV)
|
Estas sustancias derivan de
los oxoácidos. Según la nomeclatura tradicional, se reconoce una oxosal porque
lleva los sufijos –ato (mayor número de oxidación) o –ito (menor número de oxidación). En IUPAC sólo
se usa el sufijo –ato.
El elemento no metálico se
une al oxígeno, formando un oxoanión. Este oxoanión se unirá mediante un enlace
iónico al elemento metálico.