Vocabulario

Cap.2

 

Sustantivos

 

Fabula, f: leyenda

Populus, m: pueblo

Poeta, m: poeta

deus, m: dios

Uir, m: hombre digno, heroe

Gloria, f: gloria renombre

Vergilius, m: Virgilio

Cicero, m: Ciceron

Ennius, m: Enio

Romani, m: los romanos

 

Adjetivos

 

Iucundus, -a: agradable

Troianus, -a: troyano

Clarus, -a: claro, famoso, ilustre

Antiquus, -a: antiguo

Multi, -ae: muchos

Laetus, -a: alegre, contento

Magnus, -a: grande

Romanus, -a: romano

Pius, -a: piadoso

Sanctus, -a : sagrado

Bonus, -a: bueno

 

Verbos

sum, es, esse, fui: ser, estar, existir, haber

narro, -as, -are, -aui, -atum: narrar

amo, -as, -are, -aui, -atum: amar

audio, -is, -ire, -iui, - itum: oir

 

 

Cap.3

 

Uir Troianus filium habebat Ascanium.

 

 

 

Ascanis Albam condit.

 

 

 

Siluius deinde regnat, forte in siluis natus; Siluius Aeneam Siluium creat.

 

 

 

Post multos annos Proca regnat.

 

 

 

Proca duos filios procreat.

 

 

 

Mox discordia inter pueros est.

 

 

 

Sec nec dei nec uiri aut Ream Siluiam aut filios a saeuitia regia uindicant.

 

 

 

Amulius Ream Siluam in custodia dat, pueros seruit comendat.

 

 

 

Serui pueros in aquam iaciunt.

 

 

 

Magnae tum in locis siluae erant.

 

 

 

Paulo post aquae pueros in ripa relinquunt.

 

 

 

Forte lupa e silua ad fluuium uenit et pueros audit uidetque.

 

 

 

Lupa praebet benigna mammas pueris.

 

 

 

Deinde agrícola Faustulus pueros iuenit et ex fluuio per agros ad uillam ducit.

 

 

 

In uilla Fautulus et Acca Larentia magna cura pueros educant.

 

 

 

 

Cap.4

 

Romulus Remusque oppidum condere cupiebant.

 

 

 

Et supererat magnus numerus Albanorum Latinorumque.

 

 

 

Multi agricolae quoque nouas terras quaerebant.

 

 

 

Interuenit deinde auitum malum, nam gemini regni cupidi erant.

 

 

 

Inda foedum proelium a satis benigno principio surgit.

 

 

 

Auguria capiunt uictoriae auidi.

 

 

 

Romulus in alto palatio quaerit  augurium, Remus in Auentino conspicit caelum.

 

 

 

Signa Remo prima ueniunt sed Romulus signorum numero uincit.

 

 

 

Turba ad geminos incedit.

 

 

 

Alii Romulo, alii Remo fauent; Magna irarum pugna gemini ad uiolentiam ueniunt.

 

 

 

Ibi in turba Remus cadit.

 

 

 

Sed sic fama quoque narrat: Remus Iudibrio Romuli nouos transilit muros.

 

 

 

Tum Romulus Remum interficit.

 

 

 

Ita solus imperium obtinet Romulus, noumm oppidum Romam apellat.

 

 

 

 

Cap.5

 

Post Romulum regnat Numa Pompilius, Tullus Hostilius, Ancus Marcius, Tarquinius Priscus,

 

 

 

Seruius Tullius et Tarquinius Superbus.

 

 

 

Seruius Tullius consilio augere imperium cupit et addere Romae ornamentum.

 

 

 

Iam tum erat clarum Dianae Ephesiae fanum.

 

 

 

Saepe Seruius Tullius Latinis dicebat : ‘’ Latini populi, Dianae Ephesiae templi famam

 

 

 

cognoscitis. Ego oppida Asiae laudo nam communiter templum habent. Nos amici sumus,

 

 

 

templum Dianae facere debemus.’’

 

 

 

Tandem templum faciunt. Sic Roma prima inter populos erat.

 

 

 

Sed frote iuuenca in Sabinis nata est, magna et pulcra.

 

 

 

Unus ex Sabinis iuuencam deducit ad fanum Dianae et ante aram statuit.

 

 

 

Romanus uictimam conspicit, oraculum memorat Sabinoque dicit :’’ Cur, amice, inceste

 

 

 

sacrificium Dianae facis ? Ibi praefluit Tiberis, uiuam aquam habes ?’’

 

 

 

Sabinus extemplo descendit ad fluuium ; rite enim sacrificium facere cupiebant ; interea

 

 

 

Romanus immolat Dianae iuuencam.

 

 

 

 

Cap.6

 

L. Tarquinius Superbus regnat per annos quinque et uiginti.

 

 

 

Duos consules inde comitiis centuriatis Romani creant, L. Iunium Brutum et L. Tarquinium

 

 

Collatinum.

 

 

 

Brutus magnus libertatis custos erit.

 

 

 

L. Tarquinii Collatini nomen inuisum ciuitati erat. Ciues dicebant :’’ Nesciunt Tarquinii priuati

 

 

 

uiuere ; consulis nomen periculosum libertati est.’’

 

 

 

Sollicitum suspicione populum Brutus ad contionem uocat monetque :’’ Nemo regnabit.’’

 

 

 

Deined :’’ Timorem tu.’’ –inquit- ‘’tua uoluntate, L. Tarquini, remouebis. Amicus Romam relinques.

 

 

 

Bona tua tibi non solum reddemus sed etiam munifice augebimus.’’

 

 

 

Itaque L. Tarquinius Collatinus abdicat.

 

 

 

Sed per dolum ac proditionem prope libertatem populos Romanus amittit.

 

 

 

Erant in Romana iuuentute adulescentes aliquot amici Tarquiniorum.

 

 

 

Legati ab regibus superueniunt, aperte Tarquiniorum bona repetunt, clam adulescentibus

 

 

 

litteras ab Tarquiniis reddunt.

 

 

 

Consulis Bruti liberos quoque in socitatem consilii coniurati adsumunt.

 

 

 

Sed sermonem coniuratorum ex seruis unus excipit et facinus ad consules defert.

 

 

 

Consules proditores in uincula coniciunt. Supplicium sumere debebant.

 

 

 

Tum saeuissimum ministerium patri de liberis patria imponit.

 

 

 

Stabant deligati ad palum noblissimi iuuenes ; sed a ceteris consulis liberi hominum in se

 

 

 

auertebant oculos.

 

 

 

Nam patriam eo anno liberatam, patrem liberatorem, consules, patres, plebem Tarquiniis

 

 

 

prodere cupiebant.

 

 

 

Lictores supplicium sumunt.

 

 

 

Eminet animus patrius inter publicae poenae ministerium.

 

 

 

 

Cap. 7

 

1. Sum pius Aeneas, raptos… ex hoste Penates classe ueho mecum…

 

 

 

2. Hic area sunt, hic foci, hic dei penates, hic sacra, religions, caerimoniae continentur

 

 

 

3. Ego Lar sum familiaris ex hac familia

 

 

 

(Domino) filia uno est.

 

 

 

Ea mihi cottidie aut ture aut uino... semper supplicat, dat mihi coronas…

 

 

 

4. Agricolae prisci, fortes pauoque beati… cum sociis operum, pueris et coniuge fida, Tellurem porco, Siluanum

 

 

 

lacte piabant, floribus et uino Genium memorem breuis aeui.

 

 

 

5. Bene est mihi, quia tibi bene est. Habes uxorem tecum, habes filium, gaudes mari, fontibus, uiridibus, agro,

 

 

 

uilla amoenissima.

 

 

 

6. Tullius salutem dat Terentiae et Tulliae et Ciceroni suis.

 

 

 

Ego uero te quam primum, mea uita, cupio uidere...

 

 

 

Sed quid Tulliola mea aget?

 

 

 

Cicero meus quid aget?

 

 

 

Non possum… iam scribere; impedit maeror…

 

 

 

Nunca miser quando tuas iam litteras accipiam?

 

 

 

Quis ad me perferet?...

 

 

 

Sustenta te, mea Terentia, honestissime… Mea Terentia, fidissima atque optima uxor, et mea carissima filliola

 

 

 

et spes relinqua nostra, Cicero, ualete.

 

 

 

 

Cap.8